Skip to main content

Bölüm I: Eserin Tarihsel İncelenmesi.

  Robert Schumann, Almanya tarihinin ve hatta dünya tarihinin en büyük bestecileri arasında kabul görmektedir. Klasik müzikte ‘’Romantik Dönem’’e tekabül eden dönemde yaşamış olan Robert Schumann, 1849 yılının aralık ayında obua için 3 Romans adlı eserini yazdı. Bu eser Robert Schumann’ın obua enstrümanı için yazdığı tek eserdir. Yıllar içerisinde eser yan flüt için de aranje edilmiştir ve flüt literatüründe de yerini almıştır. Robert Schumann 1849-1850 yılları arasında akıl sağlığını iyiden iyiye kaybettiğinden dolayı bu eserin yazılış tarihi bakımından Schumann’ın akıl sağlığının eskisi gibi olmadığını söylemek zor değildir. Opus 94 numaralı eser 3 kısa eserden oluşur. 3 eser de A-B-A formundadır ve melodik olarak birbirine oldukça benzerdir. Eser virtüözite gerektirmez ve icrası zor seviyede değildir. Eser kabaca 12 dakika kadar sürmektedir.

  Eser, Robert Schumann’ın en üretken olduğu yıllarda yazıldı. O yıllarda Robert Schumann ‘’lied’’ türüne çok merak salmıştı ve Franz Schubert’ten sonra gelen, gelmiş geçmiş en büyük lied bestecisi olma yolunda ilerliyordu. Üflemeli çalgılar için 1848 yılında Robert Schumann’ın iki adet deneyimi olmuştur. Fransız Kornosu ve Piyano İçin Adagio ve Allegro, Op.70 ve Klarnet ve Piyano İçin Fantezi Parçaları, Op.73 adında iki eser deneyimi olmuştur Robert Schumann’ın. Schumann’ın kendi mektuplarında belirttiği üzere bu iki eser Aralık 7,11 ve 12 tarihinde Dresden’de yazılmıştır. Robert Schumann, Neol hediyesi olarak kendi tabiriyle ‘sağ kolu’ olan Clara Wieck Schumann’a verdi eserleri. Kısa bir süre ardından Dresden’den Düsseldorf’a sevk edilen Robert Schumann akıl hastanesine kaldırıldı ve eninde sonunda orada öldü.

Bölüm II: Eserin Genel Analizi.

  Robert Schumann’ın kendi el yazısıyla Almanca 3 eser, 3 tempoda belirlenmiştir. Birinci eser Nicht Schnell olarak işaretlenmiştir. Türkçe olarak ‘’Hızlı Değil.’’ Olarak çevrilebilir. Üçüncü eser de aynı şekilde işaretlenmiştir. İkinci eser ise Almanca ‘’Einfach, innig’’ yani ‘’Basit, samimi’’ olarak işaretlenmiştir. Eser virtüözite gerektirmez fakat obua ya da yan flüt için iyi bir nefes kontrolü gerektirir. Üç eser de ‘’lied’’ yani ‘’şarkı’’ biçimindedir ve A-B-A formundadır. Eserin ezgilerinin birbirine benzediğinden bahsedilmişti.

  Birinci Romans, ufak bir tanıtıma benzer bir piyano cümlesiyle başlar. Ardından obua ya da yan flüt tarafından ana tema tanıtılır. Piyanonun eşliği katmanlıdır. Daha hızlı ilerleyen bir ana bölümden sonra, stretto, ana temaya dönülerek yani kısaca ekspozisyon ve developman bölümleri sonrası ana temaya dönüşten sonra ilk romans yumuşak bir şekilde sönümlenir. İcracılar tarafından birinci romans ‘sakin’ olarak tanımlanmıştır.

  İkinci Romans La Majör tonalitesindedir. esas olarak iki enstrüman arasında tempoyu iki kez değiştiren gergin bir B bölümü ile geleneksel bir düet halindedir. Eser yumuşak, anlaşılır bir obua ya da yan flüt melodisi, uyumlu bir piyano pasajıyla başlar. İlk tempo değişikliği ‘’Etwas Lebhafter’’ yazısıyla bildirilir. Türkçeye ‘’biraz daha canlı’’ olarak çevrilebilir. Son tempo değişikliği, eserin sonuna kadar ana temayı yeniden gündeme getirir.

  Tanımlanması gerekirse: “En sağlam ve kulağa en renkli” olarak tanımlanan ve Brahms’ı anımsatan final eseri, 3’lü eser setinin en canlı bölümüdür. Brahms’ın romantizmini alan bölümde A-B-A formu yine gözlenir. A bölümü heyecanlı, hızlı olmayan bir tempoda başlar. B bölümü daha mistiktir ve developman bölümüyle donanım değişikliğine gidilir. Son eserde diğer iki eserden farklı olarak ruhsal değişimler ve ani patlamalar çok daha fazladır.

Bölüm III: Eserin Piyano Eşliğinin İncelenmesi.

  1. Nicht Schnell.

  Eserin piyano partisinin donanımı La Minör tonalitesindedir. Basit bir piyano cümlesinin ardından obua ya da yan flüt melodisi tanıtılır. İlk 8 ölçü piyano üflemeli soliste akorlarla eşlik eder. 8 numaralı ölçünün final akorunda La Minör tonalitesinin dominantı ile bir tamamlanmamışlık hissiyatı oluşturulur ve piyano eşliğinin değişmesi adına bir zemin oluşturulur. Piyano eşliği akorlardan arpejimsi ya da dizimsi bir tekniğe bürünür. Sol elde oktav baslar sağ el eşliğine altyapı hazırlar. İlk başta 13 numaralı ölçü ve ardından 18 numaralı ölçü olmak üzere piyano da üflemeli solistin melodisine ortak olmaya başlar. Bu melodi notasyonda soprano partisi olarak polifonik biçimde gösterilmiştir. Bu sebeple piyano partisyonunun eşliği ‘katmanlı’ olarak ifade edilebilir. Bu sırada tonalite donanımda değişmese de ölçü içerisindeki değiştiricilerle paralel majöre ve kadanslara doğru evrilmektedir. 61 numaralı ölçüden itibaren başlangıç akorlarını anımsatan bir akor eşliği başlar ve eserin sonuna kadar eserin başlangıcıyla benzer ilerler. Üflemeli solistin melodisi gittikçe zayıflar ve sönümlenmeye başlar. Eser sub-dominant ve dominant akorlara sırayla geçiş yapar ve koda kısmında orijinal tonalite olan La Minör’e çözünür ve eser son bulur.

2- Einfach, innig.

  Samimi tempoda birinci eserin paralel majörü olan La Majör tonalitesinde başlayan eserin piyano eşliği arpejlerle başlar. Basit fa anahtarındaki oktav ve tek bas yürüyüşleri sağ eldeki arpejlere altyapı oluşturur. 10 numaralı ölçüden itibaren yeni bir bölüme başlayan eserde piyano katmanlı şekilde ilerler. Yavaş yavaş tizleşen sabırlı akorlarla birlikte yükselen piyano gerginliği arttırır. Bu bölümde sol el eşliği oktavlardan ve akorlardan oluşur. Özellikle sekansın bitimine doğru sesi arttıran sol el oktavları flüt ve obua için bir patlama noktası oluşturur. Eserin donanımı hala La Majör olup sekans La Majör biçimde biter. 29 numaralı ölçüden itibaren birinci tempo değişikliği göze çarpar. Türkçe ‘’Biraz daha canlı’’ anlamına gelen ‘’Etwas Lebhafter’’ işaretli tempoda iki enstrüman da aynı donanımda canlanır. Piyano partisinin sıkışık üçlülerinin göz önüne serildiği sekansta melodi üflemeli solisttedir. Piyano yine kademeli olarak tizleşerek yükselir. Sol el bir önceki bölümde olduğu gibi çok benzer bir bas yürüyüşünü takip eder. 38 numaralı ölçüyle birlikte röprizle karşılaşırız. Röprizden dolaplara olan kısımda sağ elde kırdırılmış akor yapıları göze çarpar. Sol elde ise klasik bir oktav bas yürüyüşü vardır. Dolaplardan sonra La Majör’ün ilgili minörü olan Fa Diyez Minör tonalitesindeki arpejlerle açılan piyano eşliği eserin başındaki arpej eşliğini hatırlatır. Sol eldeki eşlik benzer şekilde altyapı sunmaktır bas oktav yürüyüşü ile. Eserin kodasına girilince piyanoda büyük akorlu yapıları görürüz. Melodiye ortak olan piyano ikinci bölümün orijinal tonalitesi olan La Majör’de son bulmaktadır.

3- Nicht Schnell

Son bölüm Brahms’ın romantizmine benzer bir romantizmde daha basit bir piyano eşliğine sahiptir. Eser donanım olarak birinci tonaliteye benzer bir La Minör tonalitesiyle başlar. Üflemeli partisiyle piyano eşliği eş zamanlı melodiyi tekrarlarlar. B kısmına kadar altılı ve üçlü tekniğinin bolca kullanıldığı bir piyano eşliği görmekteyiz. Altılı ve üçlü yapıdaki eşlikler sol elin oktavlarııyla altyapı kazanmıştır. Bu üçlü ve altılı eşlik yeri gelince sol ve fa anahtarında gözükmektedir. Melodi bu kısımlarda üflemeli solisttedir. Temponun hızlanmasıyla ana tema tekrar eder ve eser B bölümüne bağlanır. B bölümünde polifonik bir yapı söz konusudur. Piyano da üflemeli çalgının yanında melodiye dahil olur. Notasyona bakıldığında soprano partisinin ayrı yazıldığı netçe görülebilir. Bu melodiye orta kısımdaki  üçlüler eşlik etmektedir. Bu bölüm Fa Majör’de yani eserin orijinal tonalitesinin sub-dominantının ilgili majöründedir. Bu bölüm de kendini tekrar ettikten sonra bir süre sonra piyano eşlik görevine, üflemeli çalgı da solist görevine geri dönmelidir. Birinci ve ikinci eserdeki katmanlı yapıya benzer katmanlı yapı B teması sonrasında da görülür piyano eşliğinde. Bu sürede melodi piyanodan uzaklaşmıştır. Altılı ve üçlü teknikler aynı A temasındaki gibi geri kullanılır. Zaten bilindiği üzere A-B-A formunu izleyen eserler olduğundan teknik özellikler de elbette benzer ve hatta aynıdır. A temasına geri dönüşten sonra benzer teknikler uygulanır ve eser Koda’ya bağlanır. Enstrümanlar tempo kazanır ve piyano eşliği akorlara dönüşür. Bu eşlik birinci eserin başlangıç cümlesine benzemektedir. Bu sürede donanım la minör olsa da eser paralel majörde son bulur. Sağ eldeki akorlara karşılık sol elde oktav baslar eşlik eder. Eser paralel majörde son bulur.

  • Ayberk Durgut

2 Comments

  • Natasha Perelli dedi ki:

    I have been surfing online more than three hours today, yet I
    never discovered any interesting article like yours. It’s beautiful value
    enough for me. In my view, if all webmasters and bloggers
    made excellent content material as you did, the net will
    likely be much more helpful than ever before.

Leave a Reply